ചന്തമീ ദുനിയാവ്

ചിന്തിച്ചു നില്‍ക്കേണ്ട ചിന്ത നീ വെടിയേണ്ട ചന്തമീ ദുനിയാവ് കണ്ടു മയങ്ങീടേണ്ട നിന്റെ ചാരത്തണയും മലക്കുല്‍ മൌത്തിനെ മറന്നീടണ്ട  നെട്ടോട്ടമോടിയ നിന്‍ ജീവിത പുസ്തകത്തില്‍  കൂട്ടിയാല്‍ നിനക്കെന്ത് മിച്ചമുണ്ട് കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും നീ നടന്നകലുമ്പോള്‍ കൂട്ടിനുണ്ടോ നിന്റെ ബാല്യമിന്ന് അലറുന്ന തിരമാലപോല്‍ പതയുന്ന നിന്റെ അടങ്ങാത്ത മോഹത്തിനറുതിയുണ്ടോ ജീവന്റെ തുടിപ്പ് നിന്നില്‍ സൗഭാഗ്യമായി കനിഞ്ഞുള്ള റബ്ബിനെ ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ മാളിക തീര്‍ത്തു നീ മനസ്സ് കുളിര്‍ത്തപ്പോള്‍ മണ്ണിന്റെ തേങ്ങല്‍ നീ കേട്ടിരുന്നോ മാടിവിളിക്കുന്ന ദുനിയാവിന്‍ ഭംഗിയില്‍ ഖബറെന്ന വീടിനെ മറന്നുപോയോ